Er staan twee vrouwen, ze lijken op klassieke stenen beelden maar zijn gemaakt van een staalframe bekleed met kunststof emulsie. Ze zijn niet zwaar en drapeerden een doek over het haar. De beelden zijn gebroken wit met grijszweem. We kijken mee over hun schouder en zien een landschap. Het is een fotografisch drieluik, de middelste foto wat groter dan de beide zijden. De foto lijkt een dubbeldruk van meerdere negatieven over elkaar heen, zoals je dat vroeger in de doka kon doen. Maar dichterbij gekomen zie je dat dat niet klopt. Het is een op de computer meermaals bewerkte digitale foto. De wolken wijken naar het centrum, of ligt dat aan het achterliggende zonlicht? Het “losjes gestucte oppervlak” van de beelden blijkt gefotografeerd en in de landschapsfoto verwerkt. De huid van de vrouwen wordt onderdeel van het landschap. Hier blijkt een zeer kundige Photo-Shopper aan het werk.

Het is een dubbeltalent; een beeldhouwer en fotograaf. Ze leerde beeldhouwen in Polen en geeft daar al ruim tien jaar les in. Daarnaast gaat ze sinds 2010 twee keer in de maand naar Amsterdam. Ze doet het tweede jaar van de Fotoacademie Amsterdam en moet nog een paar jaar, maar denkt nu al over een vervolgopleiding. In een opleiding leer je sneller, weet ze.

Het materiaal waar ze graag mee werkt is niet altijd het lichtste, toch probeert ze alles binnen de zelf-te-tillen grens te houden. Veel is demontabel en de stalen en stenen beelden zijn kleiner dan de twee vrouwen. Het meeste werk in het atelier is abstract. Of er straks op de Van Hetenstraat meer figuratief werk bij komt? Afwachten…

Zie de Fotogramprijs 2012: http://www.fotogram.nl/fotogram2012catb.asp