“Een van de laatste dingen die ik heb gemaakt is een album van onze reis naar Tibet. Voor de kaft heb ik Tibetaanse gebedsvlaggen ingescand. Dat leek te donker te worden, maar door vlaggen over elkaar heen te leggen is het toch goed gelukt. Soms moet je niet met het eerste resultaat genoegen nemen. De foto's in het album zijn veel door mijn man gemaakt. Voor de achtergrond koos ik grof papier en voor de foto's papieren fotorandjes. Want in zo'n reis ga je terug in de tijd, die sfeer wilde ik in het album neerzetten. Het was een intensieve reis, de details raak je snel kwijt. Zo hou je een mooie herinnering. En de letter heet Microsoft Himalaya! Dat vond ik zo grappig. Dan is zo'n keus snel gemaakt.”

We bladeren door het album in haar woonkamer, doordacht ingericht met bruin met wit, in een kast staan de fotoalbums en scrapbooks die ze maakt. Het enige onrustige is een grote hond, die zijn bedenkingen heeft als er bezoek binnenkomt. “Ook maak ik cadeau-envelopjes, notitieblokjes, windlichtjes, kussens. Veel dingen uit de homedeco hoek. Voor mezelf, voor familie. Mijn moeder is ook heel creatief, ze schildert. En mijn zusje maakt sieraden. Toen ik nog een kind was organiseerde mijn moeder een origamiclubje, of we gingen kleien, of deden dingen met brooddeeg. Omdat ze nu een soort winkeltje aan huis heeft, kan ze ook mijn creaties aanbieden. Het geeft mij genoeg excuus om dingen te blijven maken.”

De meeste creaties staan boven, in haar hobbykamer. Op de grond liggen fotolijstjes uitgestald, ze is bezig met de compositie. Op een bureau en in kastjes staan allerlei knutselmaterialen opgeborgen. “Echt geld verdien ik er niet aan maar wel genoeg om materiaal te kopen, om mijn hobby in stand te houden. Zo kun je thuis toch nuttig zijn en ook eens iets voor een ander doen. De rest van de opbrengst gaat naar Kiva, een organisatie voor microkrediet. Zo heb ik al zestig leningen van 25 dollar kunnen verstrekken. Daar ga ik mee door.”

Inspiratie haalt ze veel van internet, Pinterest. “Dat is ook een valkuil. Soms ben je vooral bezig met ideeën verzamelen, in plaats van uitvoeren. En soms haal ik ook inspiratie uit een reclamefolder bijvoorbeeld, ik zag een badmat met een uiltje, daarvan heb ik een ansicht gemaakt en die aan mijn zus gestuurd. En ik heb altijd een aantekenblokje bij me in de buurt liggen voor als ik een idee heb. Of ik zie ergens iets van vijftien euro en dan denk ik: 'o, dat kan ik zelf'. Maar tegen massaproductie kun je niet op qua prijs. Wel kun je een goedkope kussensloop kopen en daar een eigen twist aan geven. Ik heb een favoriet citaat: It does not do to dwell on dreams and forget to live. Dat hangt nu op mijn prikbord en dat ga ik op een kussen uitvoeren. Zoiets is nergens te koop.”